Joomla! site syndication http://www.hicdergisi.com 2010-09-08T23:27:20+01:00 http://www.hicdergisi.com http://www.hicdergisi.com/images/M_images/joomla_rss.png text/html 2010-04-12T19:10:48+01:00 http://www.hicdergisi.com http://www.hicdergisi.com/index.php?option=com_content&task=view&id=95&Itemid=36 GÖZÜME BAKAN İSKELE YAPARDI Haa içiyoruz dedim ya ben içtim mi, pislik oluyorum sarhoş oldum, patlattım şişeyi kafasına şikayet etti, gittik karakola komser: “Niye vurdun adama” dedi Bak komserim, bu adam benim dostum olur, bıktım bunun benden içki parası istemesinden, baksana bana 1.40 cm boyunda elli kilo ağırlığında bir lokmacık kadınım yahu! Yeter utanmıyor mu bu kocaman adam, bacak kadar kadından para istemeye dedim. Komser şaşırdı bir şey diyemedi. Bıraktı bizi eve geldik gene aynı terane içki, kavga, dövüş, değişmez be kardeşim bu hayat çok komik be, diye de ekledi. Emine abla 60 yaşlarında; dediği gibi bacak kadar bir kadın ömrü pavyonlar ve sekizinci sınıf meyhane konsomatrisliğiyle geçmiş bu yaşamda da bir oğlu bir kızını da uyuşturucuya kurban vermiş acılı bir ana. Abla acılarını anlatırken bile mizahi bir dil katar, insanı güldürür, severim onu rakıları tokuşturduk. text/html 2010-04-12T19:06:27+01:00 http://www.hicdergisi.com http://www.hicdergisi.com/index.php?option=com_content&task=view&id=94&Itemid=36 NURTAÇ Bir akşamüstü, Tarlabaşı’nda sürekli takıldığım, meyhanenin cam kenarında, oturmuş, sokaktan gelen geçenleri seyrediyorum hem de ufak ufak demleniyorum. İnsanlarımız çok gariban. İşten dönenler, gece işine gidenler; erkeği, kadını, hepsinin, suratları sarkık, düşünceli. Sıkıldım, önüme döndüm, rakımdan uzun bir fırt aldım, peynirden, biraz, kopardım. Kötü kireç gibi. Ne bekliyordum ki? Sekizinci sınıf yer. Dalmışım. Derinlere gittim. Beynimin içinde her şey cirit atıyor. Bir ara kafamda biri bitti. Kafamı kaldırdım, konsomatris NURTAÇ. “Merhaba, afiyet olsun” diyerek masaya çöktü. Naber maber faslından sonra, ne içersin dedim, seninkinden diyerek şişeye uzandı, aldı, kendi bardağını kendi doldurdu. Bardakları tokuşturduk. Nurtaç fondipledi, peynirden aldı. “Ne kötü bu peynir be”, diyerek geriye bıraktı. Garsonu çağırdım, peyniri almasını yerine çerez getirmesini söyledim. “N’apıyorsun, seni uzun zamandır görmüyorum” dedim. Nurtaç; iki gün evvel hastaneden çıktığını söyledi ve “aman aman sorma zor günlerdi” diyerek rakısını yudumladı. “Biz Kasımpaşalıyız bi şey olmaz bize” diyerek devam etti. text/html 2010-04-12T19:02:55+01:00 http://www.hicdergisi.com http://www.hicdergisi.com/index.php?option=com_content&task=view&id=93&Itemid=36 AYGIR LEYLA Geçenlerde saat gece yarısına yakın, on sıralarında; Tarlabaşında yürüyorum.Bu saatlerde Tarlabaşı sessizliğe bürünür. Havasına alışık olana veya olmayanlara korkuyla karışık bir tedirginlik çöker. Havasından mı, suyundan mı nedir derler ya onun gibi bir şey. Yürüyorum. Karakol yönüne doğru ikiyüz metre yürüdüm yürümedim, pat önümü biri kesti. Kirli sakallı, bıyıklı, deri montlu orta boyda biri. “N’aber?” dedi. “İyi” dedim. Sigarasını yaktı. Ben de kendi sigaramı çıkarıp yakacaktım ki, fırsat vermedi. Malborosunu uzattı, aldım, yaktım. Hani içimde bir merak, “n’olucak” halinde bir şeyler söylemeye niyetli havası var. Bir yerlerden gözüm ısırıyor ama çıkaramadım. Onun davranışları beni tanıyor gibiydi. “Buyur, ne var?” dedim. Gözümün içine baktı baktı, “Bir elli milyon versene”, dedi. Ben de ta gözlerinin içine bakarak, “ O kadar param yok” dedim. “Vermezsen ben de söylemem” dedi. Allah Allah! bu paspal herif bana neyi söyleyecekti ki? Hiç tanışmıyorduk. “Yav benim param yok, sen ne söyleyecektin” diye sordum. “Olmaz, hem paran yok, hem meraklısın” diyerek çekti gitti. text/html 2010-04-12T18:58:37+01:00 http://www.hicdergisi.com http://www.hicdergisi.com/index.php?option=com_content&task=view&id=92&Itemid=36 BİRSEN’İN HİKAYESİ Vurdular. Beş metre yakınımda, hem de gözümün önünde vurdular… Seyrettim, evet, evet seyrettim… Bir insanın bağırsaklarının gövdesinden fırlayışını gördüm, kusa kusa seyrettim. Bir sırtlan gibi saldırdı, insan değildi. Şiddetin vahşetin bir resmiydi. Acımadan pis paslı kocaman bıçağıyla vurdu.Bu vuruluşa her şey şahitti. Duvarlar, kaldırımlar, çöpler, gök, yer, her şey şahitti… Bir şey yapamadım, yapamazdım… O vuruşlardan ben de korktum. Donmuş korkumla, yalnızca vuruluşa baktım, kımıldayamadım, çok korkmuştum. İlk defa, bu kadar yakınımda çığlık çığlığa birini vuruyorlardı; hiç acımadan, durmadan, sürekli koca bıçağını sokup sokup çıkarıyordu. Kısa sürede her yerinden kan fışkıran bir çeşmeye çevirdi zavallı gövdeyi. Vurulanın ilk çığlığı, insanın kanını donduruyordu… Son çığlığı yoktu! Saniyeler içinde kendime gelmeye başladığımda, vuran it, kanlı kocaman bıçağını, zavallının gövdesine silerek hızla karanlık sokaklara daldı, kayboldu… text/html 2010-04-12T18:53:09+01:00 http://www.hicdergisi.com http://www.hicdergisi.com/index.php?option=com_content&task=view&id=91&Itemid=36 DÖRT BİLEZİKLİ TAVŞAN “Benim bileğimi kesecekmiş” dedi. “Anlamadım kim?”“Hırsız Bit'i tanırsın, buranın adamı olacak sözde. İnsan kendi sokağının insanına saldırır mı? Bir kere boğazıma bıçak dayadı.”“Kızım sen de bu aç sokaklarda altın bileziklerle geziyorsun.”“Ne yapiim, süs diye takmıyorum ya! Yarın bir gün ortada kalırım, hasta olurum. Bizim alemde ne olacağın belli olmaz, topu topu dört tane bilezik, zorla aldım valla. Evde de bırakamam, hırsız çok, iki kere soydular evi.”“Erken git evine be kızım. Her gün sabaha kadar gezip içiyorsun.”“Yok be o kadar içmiyorum. Sahte, sulu rom içiyorum. Hanzolar anlamaz. Anladılar mı; “para vermeyiz” derler. Ama bir-iki tatlı söz, bağlarım. Pezevenkler! Evde karılarına söyleyemediklerini bize söylerler. “A..na koyiim” derler. Ben de, “Emine kim?” diyorum. “S..tir” dediler mi, “birazdan süslenirim” deyip geçiştiriyorum. Hoşlarına gidiyor, komiklik yapıyorum. Bu alemde hep “delikanlısın” diyeceksin ibnelere, puştlara! Amaan böyle işte... Yaş 45 olmuş. 28 senedir bu alemdeyim. Babam bir de 11 erkek kardeşten sonra adımı Şükran koymuş. Bu aleme düşeceğimi bilseydim valla doğmazdım.”“Kızım senin elinde mi?”“Doğru be, siktir et Şükran'ı. “Tavşan” daha iyi zararsız hayvan, benim gibi. Bak, hapishaneden çakmaklık göndermiş bir müşterim” diyerek gösterdi.(Hapishane işi boncuklu üzerinde de “tavşan” yazıyordu.) Oooy! hapishanelere kadar adım düşmüş” dedi. Kahkaha attı,“Hadi seni bu akşam bir yere götüreyim, valla para benden. Paspal bir yer ama neşeli. Bir de dönme var, şarkı söylüyor. Ben bu dönmeye bilmeden aşık oldum. Ona aşık olduğumu söyledim. “Ay ben de sizdenim” dedi. “Niye pantolon giyiyorsun?” dedim. “Sen de giyiyorsun ya” dedi. Valla ne güzel çocuk, bir içim su, acıdım. Dönmüş. Onu dinlemeye gidelim, çok acıklı söylüyor, söylerken ağlıyor valla.”“Sen de ağlıyor musun?”“Doğru be ben de ağlıyorum.”“Yahu Tavşan canım istemiyor” dediysem de ısrar etti. “Kaçta gideceğiz?”“Gece 12'den sonra bizim lokantada iş bitiyor. Zaten 2'de çıkıyor dönme onun için gidiyorum. Orada keriz de çok, ısmarlıyorlar ama bu gece olmaz. Ben sana ısmarlayacağım, söz...”“Adamın var mı?”“Yok be, bizde adam mı durur? Zaten az para kazanıyoruz. Sen şimdi güzel adamsın, durur musun?”“Beni karıştırma.”“Delikanlı adamsın sen.”“Bırak kızım nereden çıktı bu laflar?”“Tabi sen delikanlısın, bizim patron abla da söylüyor, “serserilerden çok korudu bizi” diyor.“Yahu, bırakın bu lafları, ben kabadayı değilim, beni severler o kadar.”“Ben de, seviyorum seni. Bak yanlış anlama, kardeş gibi seviyorum.”“Nasıl seversen sev be kızım...”Tavşan çirkin, sekerek yürüyen; zayıf, sarıya boyanmış saçlı, 5. sınıf meyhanelerde çalışan, “vesikasız” bir orospu. Yüzünün çizikleri yaşanmışlığın kırık düşleri gibi durur alnında.Gece buluştuk. Doğru dönme şarkıcıya... Ooo! İçerisi toz duman... Abiler, ablalar, travestiler, ibneler, hanzolar yığılı. Küçük bir yer. Kenarda zorla bir yer bulup oturduk. Sahnede bir menopoz karı şarkı söylüyordu. Tavşan herkesle samimi, selamlaşıyor. Ben de kafamla selamlıyorum tanımadığım insanları.Birer duble rakı attık. Aslında ben bir atana kadar Tavşan üç duble attı. Arada bir yalandan çığlıkla gülüyor, kafasını omuzuma vuruyor, etrafa fazla havalı poz atıyor.Saat geldi ve anons... Dönme şarkıcı çıkacak, bir alkış bir alkış, ıslıklar gırla sanki Zeki Müren çıkıyor. Önce sesi, sonra kendi çıktı. Sahne yirmi beş santim yükseklikte, üç metre genişlikte vardı. Ses ayarı yüksek, insanlar yüksek sesle konuşuyor. Fakat gürültüde laflar havada çarpışıyor, davulcu osuruğu gibi boşa gidiyor. Tavşan kulağıma eğilmiş anlatıyor. Anlamıyorum zarını patlatacak. Dönme şarkıcı dönmüş sesiyle, kendini yerden yere atarak acılı şarkılar söylüyor.Bir ara yanımıza geldi. Bize -bilhassa bana- “Yazık değil mi sana” şarkısını söylüyor. Tavşan kızdı, kıskandı.“Git lan ibne,dönme!” diyerek tersledi. Dönme de, şarkı arasında, “Orospu!” diye bağırdı mikrofonda patlayan sesle. Bir anda ortalık karıştı. Birisi geldi, Tavşan'a bir sürü küfür yağdırdı. Tavşan sarhoş, abuk sabuk küfürler ediyor. Laflar bana da çarpmaya başladı. Geleli üç saat olmuştu. Üç saattir nöbet tutan suskunluğum kendini adamın üzerine attı. Sonunda, sağ kaşım yaralı kanlı, Tavşan’la üç-beş, belki de daha fazla yumrukla kurtulmuş olarak, sokaktaydık. Tavşan hâlâ “İbne dönme, benim yanımda sana asılıyor, yazık değil miymiş sana. Ne var lan ibne! Çirkinsem ne günahım var, yaratan utansın, çirkinim lan! Sana ne ulan, sana ne dönme, ibne!” diye ağlıyor, bağırıyor. O sarhoş, ben sarhoş… “Eve bırak beni” dedi. Sakinleşmişti. Kolumda, perişan evine gittik.Kapıda, “Hadi çık yat” dedim.“Sen de gel, gel valla saldırmam” dedi. “Kafam çok iyi” dediysem de evine girdik, yattık.Sabahleyin üzerimde bir ağırlık vardı:Tavşan'dı...