|
KASETSİZ REZALET ŞÖHRET/ 3. BÖLÜM |
|
|
|
|
Çarşamba, 05 Aralık 2007 |
|
3. BÖLÜM ….İki tane kadın vardı pavyonda çalışıyorlardı. Bende çiçekçide çalışıyordum. Yerlerde yatıyordum. Tahtaların üstünde gördüler beni. Aldılar beni ama ne yazıkki beni kullanmaya başladılar. Adamlarla düşüp kalkan insanlar ne yazık ki benden de faydalanmaya çalıştılar. O kadınlar evde beni adamlarla yalnız bıraktılar. Öyle işte adamlara sattılar beni. Çocukluk anılarımda çok acılar var. Babamı görmedim. Annem ne yapsın cahil bir kadındı. İlk okul birden çıkmıştı. Ama ne yazık ki çocuk yapmayı biliyorlar ama yönetmeyi bilmiyorlar. Yönetisiz anne, abi, baba olursa ki ben babasız yaşadım. Allah ne babasız ne anasız bırakmasın kimseyi diyorum.
Abisiz de bırakmasın ama abi olursa iyi. Anneye bir şey demiyorum. Anne her zaman annedir. Hayatım hep böyle devam etti. Hiç değişmedi. Ne yaptıysam homoluktan bir türlü çıkamadım. Homo demek ne demek eşcinsel demek. Sonra bir zengin ve gerizekalı bir kızla evlendim. Çınarcıkta Kaya Gazinosunda çalışıyordum. Gerizekalı bir kız. Allah kimseyi de düşürmesin. Benden 15 yaş büyük. Evlen dediler. Sana daire alırlar. Sonra beni damat olarak kabul ettiler. Sonra dediler sen eşcinselmişsin sana vermiyoruz kızımızı. Evlendik sonunda yani. Nişanlıydık ayrıldık sonradan yeniden barışık evlendik işte. Dediler artık sana daire alıcaz, iş yeri kurucaz. Hep sömürdüler. Ne iş yeri açtılar, ne daire aldılar. Çalıştığım parayı bile aldılar. Onların evinde kalıyordum. Benim kayınvalide de kumarbazdı. Her gün çanak oynardı. Çanaktan aşşa da çıkmazdı. Evlere partilere falan giderdi. Damatları oldum. Birkaç sene kaldım ama birbirimizi bir iki ay gördük. Ben Kıbrıs’a çalışmaya falan gidiyordum. Oraya buraya kaçıyordum. Bıkmıştım artık son zamanlarda. Yürümedi evliliğim. Bende dengesizlik vardı zaten. Ama bu kadar dengesizlik yoktu. Ben her şeyi akıllıca yapmaya çalışıyordum. Kadınlardan hiç hoşlanmadım. Senelerdir hiçbir zaman hoşlanmadım. Hiçbir kadına karşı ilgi duymadım. Duygularım sıfırdı. Hiç erkeklik duygum olmadı. Yani hep böyle. Ama bir insan ailesini bana bıraksa aynı gelir aynı gider. Yani böyle bir hayat. Cazip gelmiyor bana. Ben demekki acı çekmeye geldim dünyaya. Ya da allahın verdiği bir olay. Bunu değerlendirmek bir yana artık çok yanlış olaylara gidiyorum. Yani kendi açımdan söylüyorum Allah kimseye vermesin. Ben yaşıyorum diye böyle bir hayat keşke yaşamaz olsaydım. Keşke bu durumları görüp de daha farklı bir insan olsaydım. Daha iyi bir erkek olmak isterdim. Ya da tamamiyle kadın olmak isterdim. İkisinin ortasını yaşıyorum. İkisinin ortasını yaşıyorum ama, kadın ruhunu yaşıyorum ama görünüşüm erkek. Yani böyle bir hayat, böyle bir sefalet yaşadım. Ne yazıkki bugüne kadar hiçbir pavyoncu beni senelerden sonra kız gibi görmüyorlar. Eskiden kız gibi görüyorlardı alıyorlardı, çıkıyordum sahneye. Yaşlandığım için herhalde. Görünüş olarak daha erkeksi oldum. Eh bir evlilik yaptım. Ondan da ayrıldım. Abisi beni tehdit etti. Sen git mirastan mahrum olacaksın. Seni istemiyoruz dedi. Çok aç gözlüydü. Trafik kazası geçirdi. Birkaç ay abisi hastanede yattı. Böyle bide bela açtı. Yengemiz cazgırdı. Allah verdi bi bela ama yine kurtuldular. Benim karım zavallıydı. Acizin biri. Hiçbir dediği yerine gelmezdi çünkü gerizekalıydı. Doğuştandı birde. Bende bile bile aldım zaten. Hadi dediler onu alırız, bunu alırız, yaparız, ederiz. Hiçbir şey de yapamadılar. Ne ev aldılar, ne at aldılar, ne kat kaldılar. Birgün oldu altıma bir kilot, palto vb. aldılar. Kendileri evlendirdiler, kendileri ayırdılar. 50 mi 60 mı 70 mi 80 milyon aldım kaç sene evvel. 7 sene önce falan. 4-5 sene evli kaldım. Bi orda yaşadım. Kaçıyodum. Başka yerde kalıyordum. Yani bize yardımcı olmadılar. Birgün olsun o durumdan dolayı yakalanmadım. Yaşamanın acısını çektim. Yalvardım bazı insanlara. Kasetin çıkacak dediler. Yardımcı olcaz dediler. Kayın pederim hem bizi ordan kandırdılar, hem burdan kandırdılar. Yüreğim kan ağladı. Artık yaşayamaz duruma geldim. Yani sonunda kaç tane intihar ettim. O zaman gırgır şamata olarak intihar ettim ama bu benim açlığımdan dolayı. Gerçeği yansıtmak istedim. Ben ayrılmak zorunda kaldım. Abisi mahkeme derken. Ayrıldık. Kadından da kadın olmaz hiçbir zaman. Gerizekalıyla hayat yaşadım. Ayrıldım sağa sola gittim. İşime gittim. Para kazanamadım tabi. Adamlar çalıştırıyorlar beni otel paramı, yemek paramı veriyorlar. Alıyorum. Yani ben bugüne kadar assolist gibi çalıştım. Ama assolist gibi yemeğimi yiyemedim. Solist gibi çalıştım ama… DEVAMI HAFTAYA |
|
Son Güncelleme ( Salı, 15 Nisan 2008 )
|